TERAPIA MANUALNA RAKOWSKIEGO - kurs specjalistyczny I - igłoterapia. Kurs tylko dla absolwentów kursów podstawowych TMR

Program kursu specjalistycznego Terapii Manualnej Rakowskiego

IGŁOTERAPIA wg dr. A. Rakowskiego jako skuteczna technika odruchowej normalizacji dysfunkcji narządu ruchu wyrażonej patologiczną czynnościowo aktywnością tkankową.

1. Jak powstała igłoterapia?
2. Wskazania do zastosowania igłoterapii - pola punktów spustowych (pps) i pola punktów maksymalnie bolesnych (ppmb) łącznotkankowych struktur narządu ruchu
   • zespół segmentu ruchowego kręgosłupa: więzadło nadkolcowe, więzadła międzykolcowe, torebka stawowa wraz z innymi tkankami okołostawowymi stawu międzywyrostkowego

• zespoły struktur łącznotkankowych rejonów kluczowych ciała:
  • stawów krzyżowo-biodrowych: więzadła krzyżowo-biodrowe (wwkb), więzadła krzyżowo-guzowe (wwkg), więzadła biodrowo-lędźwiowe (wwbl)
  • stawów biodrowych
  • struktur łącznotkankowych połączenia głowowo-szyjnego wraz ze strukturami łącznotkankowymi systemu żuchwowo-gnykowo-czaszkowego
  • struktury łącznotkankowe stawów obręczy barkowej
  • struktury okołostawowe stawów piszczelowo-strzałkowych i stawów stopy
  • inne pola punktów spustowych i pola punktów maksymalnie bolesnych

1. Przeciwwskazania do stosowania igłoterapii
2. Aspekty prawne igłoterapii
3. Podstawowe cechy igłoterapii jako zabiegu odruchowego.
4. Sprzęt wykorzystywany do igłoterapii
   • rodzaje igieł

• środek odkażający
• pojemniki na zużyte igły
• kosz na odpady medyczne
• rękawice jednorazowe

1. Zasady wykonywania igłoterapii.
2. Sposoby zastosowania igłoterapii z wykorzystaniem algorytmu postępowania w modelu dynamicznym TMR
   • charakterystyka objawowa tkanek
   • wywiad – hipotezy dotyczące przyczyn objawów, poszukiwanie tkanki generującej objaw
   • mobilizacje uciskowe - tkanka generująca objaw, dostęp do aferencji
   • test kontrolny
   • wykonanie igłoterapii
3. Reakcje pozabiegowe
   • reakcje natychmiastowe w tym wegetatywne
   • reakcje późne
   • reakcje odległe
4. Przygotowanie zabiegu igłoterapii

• przygotowanie pacjenta
• przygotowanie i dobór sprzętu
• aseptyka i antyseptyka
• zasady bezpieczeństwa.

1. Techniki wykonywania igłoterapii
   • współpraca z pacjentem
   • ruch i bezruch igły
   • opracowanie pola punktów spustowych (pps)
   • wielkość i intensywność reakcji na ruch igłą
   • zakończenie zabiegu
   • sposoby informowania o reakcjach pozabiegowych
2. Skuteczność i trwałość igłoterapii
3. Praktyczne zastosowanie igłoterapii w normalizowaniu stanu tkanek najczęściej spotykanych, łącznotkankowych polach punktów spustowych:
   • segment ruchowy kręgosłupa: więzadła międzykolcowe (wwmk), więzadło nadkolcowe (wnk)– badanie, technika wykonania igłoterapii
   • więzadło biodrowo-lędźwiowe – badanie, technika wykonania igłoterapii
   • więzadło krzyżowo-guzowe – badanie, technika wykonania igłoterapii
   • krętarz większy kości udowej – badanie, technika wykonania igłoterapii
   • okostna głowy strzałki i tkanki okołostawowe stawu piszczelowo-strzałkowego bliższego - badanie, technika wykonania igłoterapii
   • torebka stawowa stawu barkowo – obojczykowego - badanie, technika wykonania igłoterapii
   • okostna wyrostka kruczego łopatki - badanie, technika wykonania igłoterapii
   • okostna kąta górnego łopatki - badanie, technika wykonania igłoterapii

Zespół zaburzeń czynności stawów stopy i deformacje stopy

1. Anatomia i biomechanika stopy
   • konstrukcja spiralna stopy
   • znaczenie pierwszego promienia stopy
   • obciążanie stopy w statyce i dynamice
   • mięśnie uruchamiające staw skokowy dolny i górny
   • mięśnie wzmacniające sklepienie podłużne i poprzeczne stopy
   • mięśnie trzeszczkowe, ich rola dla prawidłowej funkcji palucha
2. Patogeneza zaburzeń czynności stóp
   • zaburzenia prawidłowego wzorca pionizacji w poszczególnych etapach życia małego dziecka
   • zbyt wczesna pionizacja
   • nieprawidłowe obuwie
   • przyczyny związane z trybem życia, żywieniem dziecka
   • uwarunkowania genetyczne
   • stany po urazach
   • wpływ dysfunkcji innych struktur narządu ruchu (miednica, stawy biodrowe, połączenie głowowo-szyjne i inne) na czynności statyczne a także dynamiczne stopy
   • wrodzone nieprawidłowości budowy kośćca stopy: stopa Mortona, palec Mortona
   • choroby neurologiczne
   • zespół korzeniowo-dyskowy aktywny z uciskiem na korzeń L4 i/lub L5 i/lubS1
   • zespół pseudokorzeniowy
   • CZST wkg, tkanek okołostawowych stawu biodrowego
3. Konsekwencje zaburzeń czynności stóp:
   • wady stóp:
     • stopy koślawe
     • stopy płasko-koślawe
     • stopy płasko-koślawe z obniżeniem sklepienia poprzecznego
     • stopy płasko-koślawe z obniżeniem sklepienia poprzecznego i koślawością palucha
     • stopy płasko-koślawe z obniżeniem sklepienia poprzecznego i koślawością palucha oraz palcami młoteczkowatymi
     • stopa wydrążona rzeczywista i rzekoma
     • stopa Mortona
     • zaburzenie I-go promienia stopy

• objawy CZST struktur anatomicznych mających związek ze stopami:
  • ból
  • drętwienie
  • uczucie zimnych stóp
  • potliwość stó
  • zaburzenie stabilizacji stóp
  • zaburzenie propriocepcji
  • różne postaci niewydolności stóp
  • odciski, modzele
  • inne.
• Interakcje stóp z innymi strukturami narządu ruchu:
  • płaszczyzny poprzeczne narządu ruchu
  • związki z miednicą
  • związki ze stawem kolanowym
  • związki ze stawem biodrowym
  • związki z połączeniem głowowo-szyjnym
  • związki psychogenności ze stopami:
    • gracja chodu za Lowenem
    • ugruntowanie za Lowenem.

1. Badanie stóp:

• wywiad
• ocenarodzajów i stopnia zużycia obuwia
• wizualna ocena sześciu determinant chodu
• ocena wydolności stóp w chodzie
• ocena sprawności pierwszego promienia
• badanie podoskopowe
• ocena kąta koślawości stępu
• ocena stopnia kompensacji stóp
• badanie palpacyjne stóp
• badanie struktur narządu ruchu wykazujących indywidualnie największy związek czynnościowy ze stopami.

1. Postępowanie w wadach stóp

• korekcja czynna w poszczególnych wadach stóp w zależności od wieku oraz rodzaju wady:
• nauka prawidłowego spiralnego ustawienia przodostopia
• nauka prawidłowego obciążania guza piętowego, 1. głowy kości śródstopia oraz 4-5. głowy kości śródstopia
• odtwarzanie prawidłowej funkcji mięśni krótkich stopy
• postępowanie w przypadku palucha koślawego
• techniki stabilizacji kończyn dolnych
• nauka prawidłowego chodu
• odtwarzanie sprawności I-go promienia stopy
• korekcja bierna - zaopatrzenie stóp we wkładki ortopedyczne, odpowiednie obuwie oraz inny sprzęt ortopedyczny wspomagający funkcję statyczną i dynamiczną stóp:
• cechy prawidłowo dobranej wkładki
• rodzaje wkładek
• sposoby konstruowania wkładek w oparciu o odcisk z ortoprintu
• cechy prawidłowego obuwia
• buty dla stóp wrażliwych, cukrzycowych
• sposoby opisywania butów ortopedycznych do wykonania w zakładach ortopedycznych.

1. Postępowanie w stanach dolegliwości bólowych i innych objawóww rejonie stóp

• techniki pracy ze strukturami pozostającymi w najczęstszych interakcjach:
• tkanki okołostawowe stawu biodrowego
• więzadła stawu krzyżowo-biodrowego
• tkanki okołostawowe stawu piszczelowo-strzałkowego bliższego i dalszego.

1. Ugruntowanie i gracja chodu za A. Lowenem

Techniki mobilizacji uruchamiających specyficzne elementy gry stawowej stawów kończyn dolnych

1. Specyficzne elementy gry stawowej oraz techniki mobilizacji uruchamiających dla stawu kolanowego
2. Specyficzne elementy gry stawowej oraz techniki mobilizacji uruchamiających dla stawu skokowego

Terapia edukacyjna

1. Asertywność.

Autoterapia w zaburzeniach czynności stóp

1. Mięśnie podudzia – znaczenie dla czynności statycznych i dynamicznych narządu ruchu, anatomia, objawy CZST, techniki autoterapii:
   • • m. strzałkowy długi
     • m. strzałkowy krótki
     • m. piszczelowy przedni
     • m. piszczelowy tylny
     • m. brzuchaty łydki i m. płaszczkowaty – powtórka.
2. Autoterapia w poszczególnych wadach stóp w zależności od wieku oraz rodzaju wady:

• nauka prawidłowego, spiralnego ustawienia przodostopia
• nauka prawidłowego obciążania guza piętowego
• odtwarzanie prawidłowej funkcji mięśni krótkich stopy
• postępowanie w przypadku palucha koślawego oraz płaskostopia poprzecznego
• ćwiczenia stosowane przy niewydolności i osłabieniu m. strzałkowego długiego
• techniki odtwarzające prawidłowy wzorzec stania - obserwacja podczas stania: linia zrównoważenia, linia symetrii
• techniki odtwarzające prawidłowy wzorzec chodu
• techniki stabilizacji kończyn dolnych - ocena osi kończyny dolnej oraz ćwiczenia odtwarzające prawidłową oś i stabilizację kończyny dolnej (na piłce, w siadzie, w leżeniu)
• ćwiczenia stosowane przy koślawości kolan
• eliminacja błędów mających wpływ na stopy: w postawie stojącej siedzącej, chodzeniu.

Zajęcia prowadzone są na dwóch salach: sali wykładowej (120 m2) i sali do warsztatów i ćwiczeń (70m2). Uczestnikom udostępniamy szatnie , zaplecze sanitarne oraz ogólnodostępny hol z bufetem kawowym. Wyposażenie sali: stoły terapeutyczne (1 stów na parę), materace (dla każdego uczestnika), piłki terapeutyczne, pasy trakcyjne, poduszki (dla każdego uczestnika), rzutnik multimedialny, pomoce dydaktyczne np. plansze i modele anatomiczne.

Uczestnicy kursu otrzymują skrypt, identyfikator i długopis.

W programach specjalistycznych uczestniczyć mogą lekarze, magistrowie rehabilitacji ruchowej, fizjoterapii oraz studenci ostatniego roku studiów magisterskich (nie licencjackich) na tych kierunkach. Bezwzględnym warunkiem uczestnictwa jest uprzednie ukończenie kursu podstawowego TMR.

Przed dokonaniem zapisu na usługę, wymagany jest kontakt z Organizatorem celem potwierdzenia wolnych miejsc. W tym celu należy wypełnić formularz zgłoszeniowy znajdujący się na stronie https://ctmrakowski.pl/dla-specjalistow/kursy/rejestracja.html?kurs=kurs-terapia-manualne-holistyczna--specjalistyczny

W formularzu należy koniecznie zaznaczyć, że kurs będzie dofinansowany z środków BUR.

Rejestracja na kurs jest tożsama z akceptacją regulaminu kursów i szkoleń Instytutu Rakowskiego, opublikowanym pod adresem: https://ctmrakowski.pl/dla-specjalistow/regulamin-kursow.html

Dokumenty:

Każdy absolwent kursu specjalistycznego TMR otrzymuje Zaświadczenie ukończenia kursu specjalistycznego.

Ukończony pełny program kształcenia TMR: czteromodułowy kurs podstawowy + I i II moduł specjalistyczny daje prawo do złożenia egzaminu przed Komisją PTTMH i uzyskania I stopnia kompetencji w TMR.

Podstawa zwolnienie z VAT: pozostałe zwolnienia przedmiotowe art. 43 ust. 26 pkt a ustawy o VAT.