Kurs Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy (KPP) z Egzaminem Końcowym i Certyfikatem Ukończenia

Moduł 1. Organizacja ratownictwa medycznego – podstawy prawne

TEORIA: System PRM i organizacja ratownictwa zintegrowanego. Podstawy prawne działania ratownictwa przedszpitalnego. Organizacja ratownictwa medycznego w KSRG. Standardy ratownicze. Wyposażenie medyczne jednostek współpracujących z systemem.

Moduł 2. Bezpieczeństwo własne, poszkodowanego, miejsca zdarzenia

TEORIA: Bezpieczeństwo higieniczno-sanitarne w czasie akcji. Ryzyko zakażeń (WZW, HIV). Zapobieganie kontaktowi z krwią i wydzielinami. Postępowanie z zużytymi materiałami opatrunkowymi. Zagrożenia wewnętrzne i zewnętrzne jako wskazania do ewakuacji. Taktyka ratownictwa medycznego w różnych akcjach.

PRAKTYKA: Korzystanie ze sprzętu ochronnego. Postępowanie z odpadami medycznymi. Ocena zagrożeń. Postępowanie ze sprzętem zanieczyszczonym materiałem potencjalnie zakaźnym.

Moduł 3. Zestawy ratownicze, dezynfekcja sprzętu

TEORIA: Elementy składowe zestawu ratowniczego – przeznaczenie i zasady użycia. Worek samorozprężalny i sprzęt do tlenoterapii biernej. Bezpieczne posługiwanie się tlenem. Zasady dezynfekcji, transportu i utylizacji sprzętu. Dokumentacja gotowości sprzętu.

PRAKTYKA: Posługiwanie się zestawem ratowniczym – montaż i demontaż elementów. Obsługa sprzętu do tlenoterapii. Postępowanie ze sprzętem zanieczyszczonym materiałem potencjalnie zakaźnym.

Moduł 4. Elementy anatomii i fizjologii, ocena poszkodowanego, badanie wstępne oraz szczegółowe

TEORIA: Topografia narządów i układów. Anatomia i fizjologia układu oddechowego, krążenia i nerwowego. Wywiad ratowniczy i zasady jego prowadzenia. Ocena podstawowych funkcji życiowych i obrażeń ciała. Badanie wstępne i szczegółowe.

PRAKTYKA: Przeprowadzenie wywiadu ratowniczego. Ocena podstawowych czynności życiowych. Ocena rodzajów obrażeń ciała. Badanie wstępne i szczegółowe.

Moduł 5. Poszkodowany nieprzytomny

TEORIA: Przyczyny utraty przytomności i wynikające z niej niebezpieczeństwa. Znaczenie drożności dróg oddechowych u osoby nieprzytomnej. Procedura postępowania z nieprzytomnym. Pozycja boczna bezpieczna. Omdlenie. Algorytm postępowania przy nagłym zatrzymaniu funkcji życiowych.

PRAKTYKA: Ocena przytomności, oddychania i krążenia. Ułożenie w pozycji bocznej bezpiecznej. Zapewnienie komfortu cieplnego i psychicznego. Przekazanie poszkodowanego personelowi medycznemu.

Moduł 6. Resuscytacja (dorosły, dziecko, niemowlę, noworodek, sytuacje szczególne)

TEORIA: Nagłe zatrzymanie funkcji życiowych – przyczyny i objawy. Metody udrażniania dróg oddechowych i usuwania ciała obcego. Oddech zastępczy wysokimi stężeniami tlenu. Parametry masażu serca u dorosłego, dziecka, niemowlęcia, noworodka i kobiety ciężarnej. Algorytmy RKO.

PRAKTYKA: Udrożnienie dróg oddechowych (rękoczyn, rurka ustno-gardłowa). Usuwanie ciała obcego z dróg oddechowych. RKO dorosłych, dzieci, niemowląt, noworodków i kobiet ciężarnych. Wentylacja metodą usta–usta, usta–nos, usta–maska oraz z użyciem worka samorozprężalnego i tlenu.

Moduł 7. Zasady defibrylacji poszkodowanego metodą półautomatyczną i automatyczną

TEORIA: Defibrylator zautomatyzowany – zasada działania, wskazania i przeciwwskazania. Przykładanie elektrod. Defibrylacja jako element RKO. Bezpieczeństwo pracy z AED.

PRAKTYKA: Bezpieczna obsługa defibrylatora zautomatyzowanego. Wykonanie defibrylacji przy zatrzymaniu krążenia zgodnie z komunikatami urządzenia.

Moduł 8. Wstrząs

TEORIA: Przyczyny, objawy i zagrożenie wstrząsem. Udzielanie KPP poszkodowanym we wstrząsie. Pozycja przeciwwstrząsowa (klasyczna i Trendelenburga). Opatrzenie obrażeń, tlenoterapia, komfort termiczny i psychiczny poszkodowanego.

PRAKTYKA: Ocena stanu poszkodowanego pod kątem zagrożenia wstrząsem. Zabezpieczenie poszkodowanego zgodnie z procedurą postępowania we wstrząsie.

Moduł 9. Inne stany nagłe – drgawki, cukrzyca, zawał, udar, zatrucia, podtopienie

TEORIA: Objawy i postępowanie w: padaczce, cukrzycy (przytomny/nieprzytomny), zawale mięśnia sercowego, udarze mózgu, zatruciach (chlor, amoniak, CO) i podtopieniu. Drogi wnikania trucizn. Mechanizm tonięcia.

PRAKTYKA: Procedury postępowania przy drgawkach, zaburzeniach krążeniowo-oddechowych w stanach nieurazowych, zatruciach wziewnych i pokarmowych oraz ratowanie po podtopieniu.

Moduł 10. Urazy mechaniczne i obrażenia złamania, zwichnięcia, skręcenia, krwotoki, obrażenia klatki piersiowej, brzucha, kręgosłupa, głowy i kończyn

TEORIA: Rodzaje ran, krwotoków i złamań. Aseptyka i antyseptyka. Tamowanie krwotoków. Opatrywanie ran różnych okolic ciała. Urazy stawów. Stabilizacja i unieruchamianie. Urazy kręgosłupa, głowy, klatki piersiowej, brzucha i miednicy – objawy i postępowanie.

PRAKTYKA: Nakładanie opatrunków (osłaniający, chłonny, uciskowy, zastawkowy). Tamowanie krwotoku z kończyny. Unieruchamianie szynami Kramera i sprzętem pomocniczym. Zdejmowanie kasku motocyklisty. Stabilizacja kręgosłupa szyjnego kołnierzem. Unieruchamianie przy urazie kręgosłupa (kamizelka Kendricka, deska).

Moduł 11.Urazy chemiczne, termiczne, elektryczne i obrażenia, zagrożenia Środowiskowe, akty terroru

TEORIA: Objawy i zagrożenia urazów termicznych, chemicznych i elektrycznych. Oparzenia I, II i III stopnia. Odmrożenia i hipotermia. Drogi wnikania substancji chemicznych. Dekontaminacja. KPP przy aktach terroru. Porażenie prądem.

PRAKTYKA: Procedury postępowania przy oparzeniach termicznych, odmrożeniach i oparzeniach chemicznych. Dekontaminacja wstępna. Ocena możliwości zastosowania tlenoterapii w danej sytuacji.

Moduł 12. Taktyka działań ratowniczych — zdarzenie masowe, mnogie, pojedyncze, segregacja wstępna, karta udzielonej pomocy, logistyka.

TEORIA: Zdarzenie pojedyncze, mnogie i masowe. Segregacja wstępna – priorytety leczniczo-transportowe. Grupy segregacyjne i kolory segregacyjne. Karta segregacyjna i karta udzielonej pomocy. Współpraca z LPR.

PRAKTYKA: Określanie założeń taktycznych akcji. Ocena poszkodowanych wg algorytmów. Segregacja poszkodowanych z przypisaniem priorytetów. Wypełnianie karty udzielonej pomocy. Stosowanie kolorów segregacyjnych. Scenariusze zdarzeń masowych.

Moduł 13. Ewakuacja ze strefy zagrożenia

TEORIA: Identyfikacja zagrożeń i wyznaczanie stref. Sposoby ewakuacji i układania poszkodowanych po urazach. Ewakuacja na noszach. Działania ratownicze w nocy i niekorzystnych warunkach atmosferycznych.

PRAKTYKA: Ułożenie poszkodowanego w pozycjach: bocznej ustalonej, resuscytacyjnej, przeciwwstrząsowej, półsiedzącej. Przemieszczanie jednoosobowe (chwyt Rauteka) i zespołowe. Ewakuacja poszkodowanego z urazem kręgosłupa. Bezpieczny transport w stanie nagłego zagrożenia.

Moduł 14. Udzielanie kwalifikowanej pierwszej pomocy w sytuacjach symulowanych

PRAKTYKA: Ocena sytuacji ratowniczej i planowanie działań. Zadania taktyczne: przybycie, zabezpieczenie miejsca zdarzenia, dotarcie do poszkodowanego, udzielenie pomocy, ewakuacja. Symulacje zdarzeń: komunikacyjnych, chemicznych, pożarowo-wybuchowych, budowlanych, wodnych i innych. Organizacja dekontaminacji. Postępowanie w zdarzeniu masowym.

Moduł 15. Psychologiczne aspekty wsparcia poszkodowanych

TEORIA: Wpływ sytuacji trudnych na funkcjonowanie ratownika i poszkodowanego. Stres – rodzaje, objawy, sposoby radzenia sobie. Rola i zasady organizacji wsparcia psychicznego dla ofiar zdarzenia, w szczególności dzieci.

PRAKTYKA: Nawiązywanie kontaktu z poszkodowanym i udzielanie wsparcia psychicznego. Radzenie sobie z trudnymi sytuacjami i emocjami w kontakcie z poszkodowanymi.

Egzamin końcowy (państwowy)

Egzamin przeprowadzany jest przez komisję egzaminacyjną powołaną zgodnie z art. 13 ust. 8 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Składa się z części teoretycznej (test wiedzy) oraz praktycznej (wykonanie czynności ratowniczych w warunkach symulowanych).

Ocena umiejętności praktycznych dokonywana jest na podstawie określonych kryteriów weryfikacji, z uwzględnieniem poprawności wykonania procedur, bezpieczeństwa działań oraz adekwatności podejmowanych decyzji.

Warunkiem uzyskania pozytywnego wyniku walidacji jest:

・uzyskanie pozytywnego wyniku z części teoretycznej, zgodnie z zasadami określonymi w przepisach dotyczących kursu kwalifikowanej pierwszej pomocy,

・poprawne wykonanie zadań praktycznych zgodnie z obowiązującymi procedurami oraz kryteriami oceny określonymi dla egzaminu KPP .

Wyniki walidacji są dokumentowane. Pozytywny wynik egzaminu stanowi potwierdzenie osiągnięcia efektów uczenia się oraz podstawę do uzyskania kwalifikacji i wydania zaświadczenia o ukończeniu kursu KPP .

PODSUMOWANIE ORGANIZACYJNE

Jedna godzina usługi = 60 minut (godzina zegarowa).

Szkolenie obejmuje część teoretyczną, praktyczną oraz walidację efektów uczenia się zakończoną egzaminem państwowym przeprowadzanym przez komisję egzaminacyjną, zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi kursu kwalifikowanej pierwszej pomocy.

Łączna liczba godzin usługi: 68 godzin, w tym:

TEORIA: 25 godzin

PRAKTYKA: 41 godzin

WALIDACJA (egzamin): 2 godziny

Program szkolenia obejmuje minimalny zakres godzinowy określony w przepisach prawa oraz został rozszerzony o dodatkowe zajęcia praktyczne zwiększające kompetencje uczestników.

Kurs realizowany jest w wymiarze 68 godzin zegarowych, w tym 66 godzin zajęć dydaktycznych (25 godzin teorii oraz 41 godzin praktyki) oraz 2 godziny egzaminu końcowego. Przerwy są wliczone w czas trwania usługi i wynikają z organizacji szkolenia, dostosowanej do jego charakteru.

Informacja organizacyjna:

Z uwagi na charakter zawodowy kadry dydaktycznej (czynni ratownicy medyczni oraz funkcjonariusze Państwowej Straży Pożarnej), liczba osób prowadzących usługę została zwiększona w celu zapewnienia ciągłości realizacji szkolenia.

Specyfika pracy w systemie Państwowego Ratownictwa Medycznego oraz służbach ratowniczych wiąże się z możliwością nagłych zmian dyżurów lub koniecznością podjęcia działań służbowych. W takich sytuacjach zajęcia są realizowane przez innych członków kadry o równoważnych kwalifikacjach i doświadczeniu zawodowym.

Uczestnicy szkolenia mają zapewniony dostęp do pełnego wyposażenia dydaktycznego zgodnego z obowiązującymi przepisami dotyczącymi kursu KPP. W trakcie zajęć wykorzystywany jest sprzęt stosowany w rzeczywistych działaniach ratowniczych, w szczególności:

• fantomy szkoleniowe osoby dorosłej, dziecka i niemowlęcia z systemem informacji zwrotnej (feedback),
• fantom do nauki intubacji dotchawiczej dorosłego,
• szkoleniowe defibrylatory AED,
• zestawy ratownicze, w tym zestawy R1,
• sprzęt do udrażniania dróg oddechowych (rurki ustno-gardłowe, rurka krtaniowa, urządzenia ssące),
• worki samorozprężalne z rezerwuarem tlenu oraz sprzęt do tlenoterapii biernej,
• butla tlenowa z reduktorem,
• nosze typu deska, nosze podbieraki,
• kołnierze szyjne, szyny Kramera, szyna wyciągowa, kamizelka kręgosłupowa,
• opatrunki różnego rodzaju, w tym opatrunki wentylowe na rany klatki piersiowej,
• środki ochrony osobistej i dezynfekcji.

Każdy uczestnik ma możliwość indywidualnej pracy na sprzęcie oraz wielokrotnego wykonywania procedur ratowniczych pod nadzorem instruktora.

Uczestnikiem szkolenia może być osoba, która:

• ukończyła 18 rok życia,
• nie posiada przeciwwskazań zdrowotnych do udziału w zajęciach praktycznych,
• posiada dokument tożsamości,
• zgłosiła udział w szkoleniu oraz spełniła warunki formalne uczestnictwa (jeżeli dotyczy).

Uczestnik zobowiązany jest do:

• uczestnictwa we wszystkich zajęciach teoretycznych i praktycznych,
• stosowania się do poleceń prowadzących,
• przestrzegania zasad bezpieczeństwa podczas zajęć,
• przystąpienia do egzaminu końcowego.

Szkolenie realizowane jest zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi kursu KPP oraz aktualnymi wytycznymi w zakresie postępowania ratowniczego. Zajęcia prowadzone są przez wykwalifikowaną kadrę z doświadczeniem w systemie PRM. Proces kształcenia oparty jest na metodach aktywizujących: ćwiczeniach praktycznych, symulacjach zdarzeń i analizie przypadków, z wykorzystaniem specjalistycznego sprzętu ratowniczego oraz fantomów z systemem informacji zwrotnej. Uczestnicy wielokrotnie wykonują procedury ratownicze pod nadzorem instruktorów.

Zajęcia praktyczne prowadzone są w grupach maksymalnie 6-osobowych. Liczba prowadzących dostosowana jest do liczby uczestników:

• do 6 uczestników — 1 prowadzący,
• 7–12 uczestników — 2 prowadzących,
• 13–18 uczestników — 3 prowadzących.