Diagnoza i terapia neurologiczna z wykorzystaniem pinoterapii - kurs

Warunki niezbędne do spełnienia, aby realizacja usługi pozwoliła na osiągnięcie celu:

• Kurs skierowany jest do lekarzy, lekarzy dentystów, felczer, fizjoterapeutów, pielęgniarek, położnych, ratowników medycznych, techników masażystów, osteopatów, opiekunów medycznych, techników ortopedów, terapeutów zajęciowych, oraz studentów kierunku fizjoterapia.
• Organizator zastrzega sobie prawo do poproszenia o okazanie dokumentów potwierdzających posiadanie wymaganego wykształcenia.

Sposób realizacji zajęć: 

Część teoretyczna zajęć będzie prowadzona z wykorzystaniem prezentacji multimedialnej wyświetlonej za pomocą projektora multimedialnego. Do dyspozycji wykładowcy jest tablica flipchart. Uczestnicy będą korzystali ze skryptów. Sala wyposażona będzie w krzesła i sprzęt rehabilitacyjny niezbędny do prowadzenia zajęć dydaktycznych.

Zajęcia praktyczne odbywają się głównie na stołach rehabilitacyjnych, na jeden stół przypadają 2 osoby. Kursanci wykonują techniki na sobie nawzajem. Każdy uczestnik ma możliwość przećwiczenia każdej z technik. Cały sprzęt wykorzystywany do realizacji szkolenia zapewniony jest przez instytucję. W trakcie trwania szkolenia jest ogólnodostępny dla kursantów.

Czas trwania kursu: 46 godzin dydaktycznych (w zakres godzinowy kursu nie są wliczane przerwy)

Za jedną godzinę dydaktyczną przyjmuje się 45 minut. 

Liczba godzin zajęć teoretycznych: 9 godzin

Liczba godzin zajęć praktycznych: 36 godzin 30 minut

Walidacja efektów kształcenia: 15 minut

Zakres tematyczny oraz opis treści nauczania:

MODUŁ 1

• • Podstawowe założenia metody.
  • Teoria Pierwszego Układu Regulacyjnego. Techniki praktyczne w Pierwszym Układzie Regulacyjnym.
  • Diagnostyka w Pierwszym Układzie Regulacyjnym. Ćwiczenia praktyczne dla kończyny górnej. Ćwiczenia praktyczne dla kończyny dolnej. Podsumowanie.
  • Wprowadzenie do Drugiego Układu Regulacyjnego. Diagnostyka bólowa w Drugim Układzie Regulacyjnym. Ćwiczenia praktyczne dla Drugiego Układu Regulacyjnego.
  • Wprowadzenie do Trzeciego Układu Regulacyjnego. Diagnostyka bólowa w Trzecim Układzie Regulacyjnym. Podsumowanie Trzeciego Układu Regulacyjnego
  • Wprowadzenie do Czwartego Układu Regulacyjnego. Diagnostyka bólowa w Czwartym Układzie Regulacyjnym. Techniki mobilziacji stawowych. Techniki dedykowane “stykom” powięziowym.
  • Ćwiczenia praktyczne dla “Zespołów Zwarciowych”. Ćwiczenia praktyczne sekcji miednicy oraz kończyny dolnej.
  • Wprowadzenie do Piątego Układu Regulacyjnego. Podsumowanie relacji pomiędzy Układami Regulacyjnymi
  • Typologia pacjentów. Tok diagnostyczny metody.
  • Przeciwwskazania do terapii. Postępowanie pinoterapeutyczne u pacjentów przewlekłych.

MODUŁ II

• Pacjent w fazie ostrej po udarze - obecny stan wiedzy.
• Faza ostra, praca z pacjentem leżącym, zapobieganie skutkom unieruchomienia, pozycje ułożeniowe, odtwarzanie schematu ciała, stymulacja czucia głębokiego.
• Transfery w obrębie łóżka, transfery z łóżka na wózek, opcjonalnie pionizacja bierna bez pomocy stołu do pionizacji*.
• Dodatkowe dysfunkcje mogące wystąpić u pacjenta po udarze: zespół zaniedbywania, zespół odpychania, nadaktywność strony pośrednio zajętej.
• Praca z pacjentem w obrębie łóżka, transfery, pionizacja bierna.
• Reakcje równoważne w siadzie. Różnicowanie zaburzeń napięcia biodro/tułów. Wykorzystanie stymulacji w siadzie do regulacji napięcia w obrębie tułowia i kończyn.
• Bolesny bark w hemiplegii. Zabezpieczanie KG w celu prewencji urazów oraz w celu utrzymania efektów terapii. Praca „hands-off": pielęgnacja ręki, ćwiczenia samowspomagane.
• Kontrola posturalna i spastyczność.
• Od której strony zacząć? Badanie napięcia mięśniowego po stronie bezpośrednio zajętej i pośrednio zajętej. Badanie czucia powierzchownego, czucia głębokiego, fenomenu wygaszania.
• Torowanie wstawania z wózka inwalidzkiego, praca w staniu, przygotowanie poszczególnych faz chodu, pierwsze kroki przy stole.
• Chód w hemiplegii, najczęstsze problemy pacjenta po udarze.
• Wstawanie z pacjentem, pierwszy krok, progresja trudności w nauce chodu.
• Jak pracować z wiotką ręką
• Zaburzenia mimiki twarzy oraz zaburzenia połykania. Możliwości fizjoterapeutyczne.

Walidacja efektów kształcenia

Do przeprowadzenia walidacji wykorzystane zostaną metody: obserwacja w warunkach symulowanych (w trakcie trwania kursu) oraz "test teoretyczny" dla części teoretycznej przeprowadzony po zakończeniu części edukacyjnej kursu.

Test rozdany, a po zakończeniu zebrany jest przez osobę z ramienia organizatora na koniec kursu, po zakończeniu części edukacyjnej. Test następnie sprawdzany jest przez walidatora. Próg zdawalności - 80%.

Walidacja umiejętności praktycznych odbywa się w trakcie zajęć praktycznych w trakcie trwania kursu, prowadzona przez walidatora usługi. Walidator nie ingeruje w proces kształcenia. Trener nie ingeruje w proces walidacji, nie podaje instrukcji w czasie trwania oceny przez walidatora, oraz nie koryguje wykonania technik. Próg zdawalności - 80%.

Wyniki walidacji podawane są po usłudze. W harmonogramie uwzględniono czas walidacji na 1 uczestnika.

Każdy z uczestników otrzymuje skrypt z opisem technik prezentowanych na zajęciach. W skrypcie kursanci mogą także umieszczać własne notatki. Każdy z uczestników otrzymuje także długopis.

Wymagana obecność na minimum 80% zajęć edukacyjnych.